Amerika daha güçlü Türkiye daha zayıftı
18 Ekim 2007, Perşembe 8 pm | Yazan : webdr | 18 okunma | | 18 okunma…ama biz yine de Amerika’nın önerilerini elimizin tersiyle ittik, o zamanlar buna Amerikan Mandası deniliyordu bir nevi Amerikan yardımı ama hem siyasi hem de ekonomik açıdan. Bundan daha saçma düşünceler dahi ortada geziniyordu (Tabi Amerika daha sonra içimize sızarak bu yardımları zamanla yaptı ve Türkiye içinde belli bir güç sahibi olarak, müttefikimiz oldu. Bunun en basit örneği Türkiye’yi yönetecek kimselerin çoğunun o zamanlarda Amerikan bursları ile bazı okullara gitmesiydi diyebiliriz bunlar daha sonra basında çıktı, hepimiz gördük ama unutkanız, unuttuk gitti. Bu okullara belli burslarla kabul edilen öğrenciler daha sonra, bir şekilde ülkenin yönetim kademelerinde yer aldılar ve Amerika yayılımcı politakısını bir şekilde sürdürdü.), ancak o zamanlar ne sağ ne sol vardı. Milli birlik ve beraberliğimiz, insanları tek çatı altında toplayan ve Avrupalıları titreten yegane güçtü. Bugün
Bu gücü heryerde hissedebiliyorum, bu güç insanlardan insanlara sözlerle geçen bir ilaç gibi çoğumuzu diriltiyor ve bize atalarımızın ruhunu yaşama fırsatı veriyor.
Öyle ki bugün tüm dünya Türkiye’yi, tezkereyi konuşuyor. Çünkü onlar da damarlarımızda gezen asil kanı ve bu milli birlik duysunu çok iyi biliyorlar. Bizim atalarımız nasıl olduda bu duyguyla savaştılar ve Cumhuriyetimizi kurdularsa, onların dedeleri de, atalarıda bu duygunun egemenliği altında dizleri titreyerek denize döküldüler ya da cennet vatanımızda bir ebedi istirahat buldular kendilerine.
Solcusu, sağcısı değil artık konu, konu vatan ve millet. Bizimle dalga geçenlerin, bizi elinden şekeri alınmış bir çocuk gibi görenlerin bir yumruk gibi karşısındayız ve bu duruşumuz onlara Atatürk’ün duruşunu, top mermilerini sırtında taşıyan anaların gücünü hatırlatıyor ve titriyorlar, planları bozuluyor.
Sanki tezkere çıktı, Irak’a girelim, hadi savaşalım der gibi bir halim var gibi görünebilir ancak değil, devamını okuyun…
Amerikan Mandasını reddettiğimiz zaman, biz savaşmak için reddetmemiştik ya da illa savaşmak gibi bir sapkınlığımız yoktu, biz bağımsız olabilmek için reddettik ama o zamanın bağımsızlığı değil geleceğin bağımsızlığı için, Cumhuriyette böyle kuruldu ve 30-40 yaşındaki bir Amerika Dış işleri bakanlığı sözcüsü, Türkiye’nin girmesini tavsiye etmiyoruz dediği zaman (haberleri her dinlediğimde sen kimsin diyorum bize tavsiye verecek, afganistanın biletini bizden mi aldınız bize bilet kesiyorsunuz) girmeyecek kadar kimsenin kölesi değil bu millet, ama bizimde aklımız ve zekamız var, bizi de bağımsızlığa götüren hür duygularımız var. Biz de atalarımızın yaptığı gibi yapacağız, misaki milli içine sızmış bu hain ve kanlı terörü bitirmek için gireceğiz ama olurda girmezsek bunu Amerika istediği için değil, bağımsızlığımızı ve ülke bütünlüğümüzü tehtid edenler yok edildiği için girmeyeceğiz ya da planımızı ona göre yaptık sonra gireceğiz, siz bizim keyfimizin ya da özgürlüğümüzün kahyası değilsiniz, olmadınız, olamazsınız. Bu özgürlük bize sizden değil atalarımızdan miras…..
Bugün Türkiye bu tezkere ile çoğu ülkeye, yabancı haberlerde isyankarlar diye geçen ancak Türkiye sınırları içinde onca Mehmetçiğimizi şehit eden, onca bebeği, anneyi katleden kimselerin aslında terörist olduğunu kabul ettirdi ya da ettirecek. Bunun için yapılması gerekEn en önemli şey kapsamlı bir propagandadır. Yurt içinde nasıl para toplanıyorsa, yurt dışındaki Türklerde bir bir ellerine bu teröristlerin katlettikleri kimselerin resimlerini alıp bunları o gazetelere götürecekler, ellerinden gelen herşeyi yapacaklar, yurt dışına giden gurbetçiler kendilerine almancı denmesini istemiyorlarsa o zaman işte bu zamandır, gücünüzü göstermelisiniz.
Çünkü dünya bugüne kadar bu teröristlere isyancı diyordu, ama Türkiye tezkere çıkarınca artık acaba bunlar isyankar mı yoksa Türkiye teskere çıkardığı için terörist olabilirler mi diye soruyor? Bu aşama belki de en önemlisi, bu yurtdışındaki politika sayesinde, teröristlerin yurt dışındaki kaynakları da daraltılacaktır.
Ayrıca para da toplanıyor ülkemizde, para veremeyenler de üzülüyor olabilir, üzülmesinler derim. Çünkü bu insanların bu vatan için verecekleri ve verdikleri daha değerli bir şeylere var, yürekleri. Bugün hangimizin atasına bakarsak Kurtuluş savaşlarında, Çanakkale savaşlarında yer almıştır, çünkü hepimiz zamanında büyük bir güçle atan ve vatan sevgisiyle dolu tek bir yüreğin zamanla ayrılmış parçalarıyız ve şu anda bu yürek bir bütün olarak, o ay yıldızlı bayrak gibi dünyada dalgalanmakta ve aldığı cesur kararla kendisini hatırlatmaktadır.
Bu yazdıklarım milli duygularımın bir yansımasıdır, ne siyasi bir düşünce ne de başka birşey ve yazarken hissettiğim tek şey “ata” kelimesi geçen her yerde tüylerimin ürpermesidir…Eğer bu milli duygularımdan dolayı, okuyupta faşist, şövenist deme gibi bir cürretkarlık hissederseniz, öncelikle aynanın karşısına geçip kendi kimliksizliğinize bakmanızı ve de oluşturduğu boşluğa üzülmenizi isterim.
Bu duyguları benimle paylaşan tüm okurlara sevgilerimle
Saygılar,
Bu Yazıyı Paylaşın: Bağcık |Webiket |Oyyla |LinkiBol |Favorri |Tusul |del.icio.us |
1 Geri İzleme(ler)